Biskup kapadocki przybyły na pielgrzymkę do Jerozolimy, koadiutor, a następnie następca świętego Narcyza, przyjaciel Orygenesa i założyciel biblioteki, zmarł w więzieniu za Decjusza.
Współuczeń Orygenesa w szkole aleksandryjskiej, Aleksander był biskupem w Kapadocji i wyznał wiarę za Septymiusza Sewera. Około 212 roku udał się do Jerozolimy „by się modlić i zwiedzić miejsca święte”; wierni, uprzedzeni przez objawienie, zatrzymali go, by wspierał starego biskupa Narcyza (Euzebiusz, Historia Kościoła VI, 11). Następnie przez blisko czterdzieści lat sam kierował Kościołem Jerozolimy.
Zgromadził tam bibliotekę listów i dzieł chrześcijańskich, z której Euzebiusz czerpał później dla swojej Historii. Wraz z Teoktystem z Cezarei przyjął Orygenesa, zezwolił mu głosić i wyświęcił go na kapłana około 230 roku, co ściągnęło na niego gniew biskupa Aleksandrii. Aresztowany podczas prześladowania Decjusza, został zaprowadzony do Cezarei i zmarł w więzieniu w 251 roku.





