PS✠

Pamphilus Corfiniensis

Sanctus Pamphilus Corfiniensis

Episcopus Sulmonensis et Corfiniensis

Filius pagani qui eum ob conversionem abdicavit, episcopus Sulmonensis et Corfiniensis exeunte saeculo septimo, Arianismum Langobardorum impugnavit et ipse pauperibus ad mensam suam ministrabat.

In viculo deperdito Pacile, supra vallem Gizii, natus, Pamphilus a patre pagano abdicatus est cum christianus factus esset. Circa annum 682 episcopus, tempore Sergii I papae, Ecclesias Sulmonensem et Corfiniensem, antiqui Corfinii, tunc coniunctas, rexit. Arianismum quem Langobardi in vallem Pelignam intulerant impugnavit et cotidie mensam pauperibus parari iussit, quibus ipse ministrabat.

Corfinii circa annum 700 obiit; Martyrologium Romanum die 28 Aprilis Sulmone depositionem sancti Pamphili, episcopi Corfiniensis, commemorat. Corpus eius in ecclesiam cathedralem Sulmonensem translatum est, quae nomen eius fert, post terrae motum anni 1706 reaedificatam; ossa eius sub altari quiescunt et calvaria in imagine argentea. Legenda narrat patrem eum perdere voluisse, curru per clivum montis Mitrae praecipitato, et rotas in rupem descendisse ut eum leniter usque in vallem veherent.