Adulescens Romae circa annum 304 martyrio coronatus et ad secundum ab Urbe lapidem via Aurelia sepultus, ubi basilica eius exstat; eius cultus in Angliam pervenit, et unus est ex «sanctis glacialibus».
Martyrologium Romanum refert eum, ut traditur, adhuc adulescentem obiisse ad secundum lapidem viae Aureliae, et Symmachum papam ineunte saeculo sexto basilicam super eius sepulcrum erexisse; Honorius I eam sequenti saeculo reaedificavit. Sanctus Gregorius Magnus populum ibi saepe congregabat, et Gregorius Turonensis refert homines eo iusiurandum praestandi causa venisse, cum sanctus periuros punire crederetur.
Eius Passio, serior, eum orphanum quattuordecim annorum facit, ex Phrygia oriundum, cum avunculo suo Dionysio Romam venientem, a Papa baptizatum et sub Diocletiano circa annum 304 capite truncatum. Vitalianus papa reliquias eius Oswio regi Northumbriae misit (Beda, Historia ecclesiastica III, 29), et cultus sancti Pancratii in Angliam diffusus est, Cantuariae deinde Londinii. Die 12 Maii celebratus, in Gallia unus est ex «sanctis glacialibus» cum Mamerto et Servatio.










