Effigies: Sanctus Miniatus

Miniatus Florentinus

Sanctus Miniatus

Primus martyr Florentinus

Primus martyr Florentinus, secundum traditionem sub Decio circa annum 250 necatus; basilica Sancti Miniatis ad Montem, unum ex Romanici stili Florentini praestantissimis operibus, in colle exstat ubi sepulcrum eius veneratur.

Martyrologium Romanum die 25 Octobris tantum memorat: «Florentiae, sancti Miniati, martyris». Eius legenda, paulo post annum millesimum scripta, eum regem Armenium facit, qui Florentiae persecutione Decii, circa annum 250, versabatur. Diis sacrificare recusans, ex fornace illaesus exiit et leonem in amphitheatro contra se immissum signo crucis domuit, antequam capite truncaretur. Secundum legendam, tum caput suum sustulit et collem, «montem Florentinum», ascendit ut ibi sepeliretur.

Historici in eo potius christianum Florentinum agnoscunt, fortasse humilis condicionis, prope Arni flexum necatum, ubi Florentini «crucem de Gorgo» venerabantur. In colle Hildebrandus episcopus inde ab anno 1018 basilicam Sancti Miniatis ad Montem exstruendam curavit, cum fronte marmoris albi et viridis. In absidis musivo Miniatus, regis corona insignis, iuxta Christum et Virginem stat.

7 momenta vitae eius percurrere →