Sacerdos Mediolanensis, cappellanus militum Alpinorum in recessu e Russia, post bellum se pueris mutilatis et belli orphanis devovit, et moriens corneas suas duobus pueris caecis donavit.
Die 25 Octobris anni 1902 apud Sanctum Columbanum ad Lambrum, prope Laudem Pompeiam, natus, Carolus Gnocchi quinquennis patrem et paulo post duos fratres amisit. Mediolani anno 1925 sacerdos ordinatus, vicarius Cernusci ad Naviglium deinde apud Sanctum Petrum in Sala fuit, antequam cardinalis Schuster eum anno 1936 directorem spiritalem Instituti Gonzaga nominavit, ubi educator eximius se ostendit.
Cappellanus voluntarius militum Alpinorum altero bello mundano, cohortem Vallis Tilaventi in acie Graeco-Albanica secutus est, deinde divisionem Tridentinam in Russia, ubi terribilem recessum hiemis anni 1943 expertus est. Reversus, valles peragravit ut familiis ultimas militum mortuorum voluntates afferret, Iudaeos et captivos sociorum adiuvit ut in Helvetiam evaderent, et carcerem Sancti Victoris expertus est. Post bellum orphanos et pueros machinis explosivis mutilatos collegit, pro quibus anno 1948 Fundationem Pro Infantia Mutilata condidit, quae postea Fundatio Don Gnocchi appellata est.
Mediolani die 28 Februarii anni 1956 obiit, postquam corneas suas duobus pueris caecis donaverat, quo tempore lex Italica talia exempla nondum permittebat. In cathedrali Mediolanensi die 25 Octobris anni 2009 beatificatus est.













