MC✠

Martyres Cordubenses

Martyres Cordubenses

Mozarabes martyres sub emiratu Umayyadarum

Fere quinquaginta christiani Cordubenses, sacerdotes, monachi, moniales et laici, inter annos 850 et 859 capite truncati quod Christum coram cadi confessi erant vel ad fidem christianam redierant.

Saeculo IX christiani emiratus Cordubensis, Mozarabes, condicione protectorum vivebant: cultum suum exercere poterant, sed quodvis verbum contra Islamismum et quivis Saraceni ad christianismum reditus morte puniebantur. Sub Abderrahmano II ac deinde Mahometo I, ab anno 850 ad annum 859, circiter quinquaginta ex eis sponte fidem suam coram cadi professi sunt, aut ut apostatae delati quia ex parente Saraceno nati erant.

Perfectus presbyter seriem anno 850 aperuit; secuti sunt Isaac monachus, Flora et Maria moniales, Aurelius et Sabigotho cum sociis, Columba, Pomposa, Rodericus et Salomon aliique multi, saepe e monasteriis Tabanensi, Cuteclarensi vel Sancti Christophori orti. Anno 852 concilium Cordubae, emiro urgente, coactum haec voluntaria martyria improbavit, et Ecclesia Mozarabica de eis divisa mansit.

Fere quidquid de eis scitur a Eulogio presbytero haurimus, qui eos comitatus est et Memoriale sanctorum conscripsit antequam ipse anno 859 cum Leocritia, iuvene conversa, capite plecteretur, necnon ab eius amico Paulo Alvaro, auctore Indiculi luminosi et Vitae Eulogii. Eorum reliquiae usque Ovetum, Legionem et Lutetiam Parisiorum dispersae sunt, et Martyrologium Romanum unumquemque suo die inscribit.