Effigies: Sanctus Ludovicus Pavoni

Ludovicus Pavoni

Sanctus Ludovicus Pavoni

Presbyter Brixiensis, iuvenum tironum educator

Presbyter Brixiensis, scholam artium et opificiorum cum officina typographica pro pueris pauperibus aperuit, pueros surdos recepit et Filios Mariae Immaculatae, «Pavonianos», condidit.

Ludovicus Pavoni Brixiae anno 1784 e nobili familia natus est. Anno 1807 sacerdos ordinatus, episcopi secretarius, oratorium pro pueris viarum aperuit. Anno 1821 rector ecclesiae Sancti Barnabae nominatus, ibi institutum condidit in quo iuvenes pauperes et orphani artem discebant: typographiam, compactionem librorum, artem lignariam, aurificinam. Officina eius typographica inter primas Italiae scholas artium graphicarum evasit.

Inde ab anno 1823 etiam pueros surdos mutos recepit, et anno 1847 congregationem Filiorum Mariae Immaculatae condidit, religiosorum sacerdotum et fratrum educatorum. Durante Decem Diebus Brixiensibus, mensibus Martio et Aprili anni 1849, pueros suos ex urbe tumultuante Saianum duxit, ubi die 1 Aprilis anni 1849 prae lassitudine obiit. Ioannes Paulus II eum anno 2002 Beatum renuntiavit et Franciscus papa anno 2016 in Sanctorum numerum rettulit.