Heres stirpis abbatum laicorum Armachanorum, sacerdos et episcopus ordinari voluit, primus primas metropolita Hiberniae factus est et sanctum Malachiam successorem designavit.
Cellach, Latine Celsus, ad Clann Sínaig pertinebat, familiam quae inde ab anno 966 abbatiam Armachanam et dignitatem «successoris Patricii» sine ordinibus susceptis tenebat. Anno 1105, mortuo patruo magno, «electione virorum Hiberniae», ut Annales Ultonienses ferunt, electus, hunc usum abrupit: die 23 Septembris anni 1105 sacerdos ordinatus est et anno sequenti, dum Momoniam visitat, episcopatum accepit.
Hiberniam visitationibus pastoralibus peragravit et pluries indutias inter reges aemulos Muirchertach Ua Briain et Domnall Ua Lochlainn composuit. Anno 1111, in synodo Rathbreasailensi, quae ordinationem dioecesanam pro antiqua Ecclesia monastica substituit, Armacha sedes primatialis Hiberniae facta est et Celsus eius primus archiepiscopus metropolita. Reformationem fovit: iuvenem Malachiam sacerdotem ordinavit et vicarium suum fecit, eoque episcopo canonici regulares Sancti Augustini Armachae consederunt.
Die 1 Aprilis anni 1129 Ardpatricii, in Momonia, dum visitat, obiit et Lismori, ut optaverat, sepultus est. Secundum sanctum Bernardum, in Vita sancti Malachiae, in lecto mortis Malachiam successorem designavit ut successionem hereditariam frangeret; is tamen sedem non nisi anno 1132 occupare potuit.







