LP✠

Lanfrancus Papiensis

Sanctus Lanfrancus Papiensis

Episcopus Papiensis

Episcopus Papiensis exeunte saeculo XII, iura Ecclesiae contra communitatem civium adeo defendit ut Romam exsulare cogeretur, et in monasterio Vallumbrosano ad portas urbis suae recessus obiit.

Lanfrancus Beccari circa annum 1124 Gropelli, prope Papiam, natus est. Presbyter, circa annum 1180 Gropelli, in via Francigena, hospitium pro peregrinis et viatoribus aedificandum curavit. Anno 1180 episcopus Papiensis electus et ab Alexandro III consecratus est.

Pastor pacificus sed firmus, bona et iura Ecclesiae contra communitatem Papiensem, tunc maxime vires suas affirmantem, defendit. Contentio eum coegit urbem relinquere et Romam ad papam confugere. Reversus, certaminum pertaesus, in monasterium Vallumbrosanum Sancti Sepulcri, extra muros Papiae, se recepit.

Ibi, secundum traditionem, die 23 Iunii anni 1198 obiit. Monasterium nomen eius sumpsit: ecclesia Sancti Lanfranci sepulcrum eius servat, arcam marmoream a Ioanne Antonio Amadeo exeunte saeculo XV sculptam. Papia eum ut sanctum celebrat; Martyrologium Romanum, quod die 23 Iunii eius ut «viri pacis» memoriam agit, eum beatum appellat.