
Eremita in vallem duorum lacuum, in medio montium Wicklow, recessus, ibi monasterium Glendalacense condidit, quod inter magnas Hiberniae peregrinationes evasit.
Nullum documentum aequale de Cóemgen, id est «bene nato», loquitur, quem Latine Coemgenum, vulgo Kevin appellant. Vita eius Latina, serior, saeculo XVII a Ioanne Colgan edita, eum filium nobilitatis Laginiensis facit, a sancto Cronano baptizatum et a monachis institutum antequam sacerdos ordinaretur; primus eius editor ipse plures eius narrationes mirabiles dubias habebat.
Discipulos se quaerentes fugiens, in vallem Glendalacensem, «vallem duorum lacuum», recessit. Secundum traditionem, ibi septem annos ut eremita vixit, pellibus vestitus, in cavo rupis super lacum superiorem dormiens, quod adhuc «lectus sancti Coemgeni» appellatur. Giraldus Cambrensis saeculo XII celeberrimam de eo legendam refert: cum merula in manu eius orantis extenta nidum fecisset, immotus mansisse fertur donec pulli avolarent.
Discipuli tandem ad eum convenerunt et monasterium prope lacum inferiorem ortum est. Coemgenus id usque ad mortem rexit, circa annum 618 secundum annales Hibernicos; aetatem provectissimam attigisse fertur. Glendalacum, cum turri rotunda et «septem ecclesiis» suis, inter magna monastica centra et primas regionis peregrinationes evasit; sanctus Laurentius O'Toole saeculo XII eius abbas fuit. Coemgenus inter patronos archidioecesis Dublinensis numeratur, et carmen Seamus Heaney «St Kevin and the Blackbird» legendam eius longe ultra Hiberniam notam fecit.





