VI✠

Venerabilis Servus Dei Ismael Perdomo

Archiepiscopus Bogotensis

Primus episcopus Ibaguensis deinde archiepiscopus Bogotensis et Columbiae primas ab anno 1928 ad annum 1950, pastor annorum politicae violentiae.

Anno 1872 Gigante, in provincia Huila, natus, Ismael Perdomo Borrero in seminario Bogotensi ac deinde in Pontificio Collegio Pio Latino Americano Romae studet, ubi anno 1896 sacerdos ordinatur, deinde in seminario Sancti Sulpicii Lutetiae Parisiorum aliquamdiu versatur. Vicerector seminarii Garzonensis, anno 1903, triginta unum annos natus, primus episcopus novae dioecesis Ibaguensis nominatur.

Coadiutor Bernardi Herrera Restrepo, ei anno 1928 ut archiepiscopus Bogotensis succedit. Eius haesitatio inter duos candidatos conservatores in comitiis anni 1930 efficit ut finis principatus conservatorum ei imputetur. Seminario maiori nova aedificia exstruit, seminarium minus condit, conferentiae episcopali praeest et anno 1949 primus vicarius castrensis fit. Die 9 aprilis 1948, tumultibus «Bogotazo» appellatis, palatium archiepiscopale vastatum relinquere cogitur.

Bogotae die 3 iunii 1950 moritur et in ecclesia cathedrali primatiali requiescit. Eius causa, anno 1962 aperta, die 7 iulii 2017 ad decretum de virtutibus heroicis pervenit, eodem die subscriptum quo decretum de martyrio Petri Mariae Ramírez et Iesu Aemilii Jaramillo.