Canonicus Taurinensis, morte matris familias a valetudinariis reiectae commotus, «Parvam Domum Divinae Providentiae» condidit, quae aegrotos et infirmos a nemine receptos nihil petens excipit.
Iosephus Benedictus Cottolengo anno 1786 Brae natus est, primus e duodecim liberis familiae mercatorum. Anno 1811 sacerdos ordinatus, doctor theologiae, canonicus ecclesiae Corporis Domini Taurini factus est. Anno 1827 morti adfuit iuvenis matris, Ioannae Mariae Gonnet, quae cum familia e Gallia venerat et a valetudinariis urbis reiecta erat quod gravida et aegrota esset.
Tunc aliquot lectos in duobus conclavibus conductis aperuit, deinde, post clausuram a cholera anni 1831 impositam, anno 1832 opus suum in vico Valdocco collocavit: Parvam Domum Divinae Providentiae, quae infirmos, aegrotos insanabiles, mente debiles, orphanos et senes excipit, nullis aliis opibus quam Providentia. Ad eam serviendam plures familias sororum et fratrum condidit. Typho correptus, Cherii die 30 Aprilis anni 1842 obiit dicens «Laetatus sum». Pius XI eum anno 1934 in Sanctorum numerum rettulit; «Cottolengo» Taurinense adhuc milia hominum excipit.
Caritas Christi urget nos.










