
Martyres Romani in Canone Missae nominati, in basilica super eorum domum Caelimontanam exstructa honorati; eorum Passio eos facit duos fratres praefectos sub Iuliano Apostata necatos.
Martyrologium Romanum commemorat «sanctos Ioannem et Paulum, sub quorum nomine basilica in monte Caelio Romae Deo dicata est»: hic titulus, exeunte saeculo IV a Pammachio senatore conditus, inter antiquissimas urbis ecclesias numerabatur, eorumque nomina in Canone Romano Missae leguntur. Eorum Passio, saeculo V vel VI conscripta, narrat eos fratres fuisse, praefectos in servitio Constantinae, Constantini filiae, et, cum Iuliano apostatae imperatori servire noluissent, anno 362 in domo sua clam capite plexos et ibidem sepultos esse.
Effossiones ab anno 1887 sub basilica peractae domos Romanas picturis ornatas detexerunt, inter quas parvam «confessionem» exeunte saeculo IV pictam, quae martyrum venerationem eo loco ostendit. Ambo sancti, praesertim in regionibus Germanicis, contra tempestates et grandinem invocantur, cum eorum festum ineunte aestate incidat.











