
Monachus Thessalonicensis qui per plures annos in amygdalo vixit, deinde reclusus ad urbis portas, a populo consultus et ad Iustinianum pro urbis defensione missus.
Monachus in monasterio sanctorum Theodori et Mercurii, prope Thessalonicam, David solitudinem quaerit quam ei turbae consilium petentes contendunt. Tunc in amygdalo consedit, ubi per tres annos tempestatibus expositus vivit, unde cognomen «dendritae», viri arboris, accipit. Martyrologium Romanum retinet eum deinde longos annos in angusta cella extra urbis muros inclusum transegisse.
Circa annum 535 incolae ei committunt ut ab imperatore Iustiniano peteret ut Thessalonicam contra incursiones a septentrione venientes tueretur; quod petit obtinet, sed in itinere reditus moritur, circa annum 540. Ecclesia Hosios David, olim ecclesia monasterii Latomou, ob musivum saeculi V celebris, nomen eius gerit; eius reliquiae, tempore cruce signatorum in Italiam ablatae, anno 1978 Thessalonicae redditae sunt.












