Olim sutoris discipulus, professor in seminario Guadalaxarensi factus, anno 1915 ab officiali Carrancista glandibus traiectus, cuius matrimonium bigamum impediverat.
Guadalaxarae die 29 Ianuarii 1881 natus, filius Iosephi Trinitatis Galván et Marianae Bermúdez, David Galván triennis matrem amittit et iuvenis in officina sutoria patris laborat. Quattuordecim annos natus seminarium ingressus, anno 1900 id relinquit ut in officinam redeat, deinde biennio post readmissionem petit. Die 20 Maii 1909 sacerdos ordinatus, in seminario Guadalaxarensi docet, commentarium Voz de Aliento condit, valetudinarii et orphanotrophii cappellanus est, et mutuum sutorum urbis auxilium ordinat.
Vicarius in Amatitán anno 1914, puellam defendit quam officialis quidam, Henricus Vera, iam matrimonio iunctus, ducere volebat; ille eum primum sine causa comprehendi iubet. Die 30 Ianuarii 1915, dum Villistae et Carrancistae Guadalaxarae confligunt, cum sacerdote Iosepho Maria Araiza egreditur ut vulneratis et morientibus adsit. Vera eos comprehendi et sine iudicio damnari iubet; Araiza venia donatur, sed David Galván eodem die prope coemeterium Bethlehemiticum glandibus traicitur, postquam res suas pretiosas distribuerat et fasciam oculorum recusaverat, pectus suum ipse militibus ostendens.
Anno 1922 eius reliquiae in ecclesiam loco mortis vicinam transferuntur, hodie paroeciam Dominae Nostrae a Rosario. A Ioanne Paulo II die 22 Novembris 1992 beatus declaratus, die 21 Maii 2000 cum Christophoro Magallanes et sociis in sanctorum numerum refertur, ex quibus solus ante Cristiadam mortuus est.
Hodie cum Deo prandebimus.












