
Rex qui Georgiam a Turcis Seldiucidis liberavit, Ecclesiam reformavit et monasterium Gelatense condidit, ubi traditio eius sepulcrum ponit.
Filius Georgii II regis, Cutaisii natus, David anno 1089, sedecim annos natus, regnum capessit in terra incursionibus Turcarum Seldiucidarum vastata. Exercitum ordinat, principatus Georgianos in unum redigit et Ecclesiam reformat: concilium Ruisi-Urbnisi, anno 1103, praesules indignos removet. Anno 1106 prope Cutaisium monasterium Gelatense eiusque academiam condit, quam chronographus eius «alteram Hierusalem totius Orientis» appellat.
Die 12 Augusti 1121, apud Didgori, coalitionem Mahometanam numero longe superiorem profligat, deinde Tphilisim, ab emiris per fere quattuor saecula rectam, recuperat eamque caput regni facit. Hymnorum paenitentiae auctor, die 24 Ianuarii 1125 moritur. Traditio eius sepulcrum sub limine portae Gelatensis ponit, ut fideles intrantes id calcent. Numquam formaliter canonizatus, ab Ecclesia Georgiana ut sanctus colitur.








