Effigies: Sancta Hilda

Hilda

Sancta Hilda

Abbatissa Streaneshalensis

Principissa Northumbrica a sancto Paulino baptizata, abbatissa magni monasterii duplicis Streaneshalensis, synodum anni 664 excepit et Caedmonem poetam fovit.

Proneptis Edwini regis, Hild cum eo Eboraci a sancto Paulino in Pascha anni 627 baptizata est. Triginta tres annos nata sororem suam in monasterio Calensi, in Gallia, adire voluit, sed sanctus Aidanus eam in Northumbria retinuit. Anno 649 abbatissa Heruteu, anno 657 monasterium duplex Streaneshalch, hodie Whitby, condidit.

Beda refert reges et principes ad eam consilium petituros venisse et quinque episcopos sub eius moderatione institutos esse. Anno 664 synodum Streaneshalensem excepit; usibus Scotticis addicta, decreto Oswiu regis pro Romana Paschatis ratione paruit. Donum Caedmonis bubulci agnovit, quem somnium creationem canere docuerat, eumque in monasterium recepit: primus est poeta linguae Anglicae cuius nomen notum sit.

Per ultimos sex annos aegrota, communitatem suam regere et docere perrexit. Die 17 Novembris anni 680 obiit.