
Gilbertus de Sempringham
Sanctus Gilbertus de Sempringham
Gilbertinorum conditor
Parochus de Sempringham, ordinem Gilbertinorum condidit, communitates duplices monialium et canonicorum, solum ordinem religiosum medio aevo in Anglia ortum.
Filius equitis Normanni Lincolniensis, Gilbertus in Gallia studuit, reversus pueros docuit, deinde parochus de Sempringham factus est. Anno 1131 prope ecclesiam suam septem puellas collocavit quae vitam inclusarum agere cupiebant, deinde eis sorores conversas, fratres conversos ac denique canonicos regulares ad earum ministerium spirituale adiunxit.
Anno 1147 a capitulo Cisterciensi petivit ut communitates suas susciperet; illo recusante, Eugenius III eum hortatus est ut ipse eas regeret. Ordo de Sempringham regulam sancti Benedicti pro mulieribus et sancti Augustini pro viris amplexus est. Gilbertus accusatus est quod Thomam Becket exsulem adiuvisset, deinde seditionem conversorum sustinere debuit, sed fiduciam pontificis servavit.
Die 4 Februarii anni 1189 fere centenarius obiit. Innocentius III eum anno 1202 in sanctorum numerum rettulit. Cum monasteria sub Henrico VIII dissoluta sunt, ordo viginti sex domos numerabat, omnes in Anglia.










