Effigies: Sanctus Ioannes de Britto

Ioannes de Britto

Sanctus Ioannes de Britto

Iesuita, martyr regionis Maravarum

Iesuita Lusitanus qui ut asceta Tamulicus vixit ut regionem Maravarum evangelizaret, Oriyur iussu regis Ramnadensis capite plexus.

Olisipone ex nobili familia natus, Ioannes de Brito anno 1662 Societatem Iesu ingreditur. Sacerdos, anno 1673 in missionem Madurensem, in India meridionali, proficiscitur, ubi, Roberti de Nobili exemplum secutus, vitam renuntiantis Tamulici amplectitur: veste gossypina crocea, victu herbaceo, nomine Arul Anandar. Regionem Maravarum peragrat ibique milia hominum baptizat.

A principe regionis Maravarum comprehensus et vexatus, expellitur et anno 1687 Olisiponem redit, sed iam anno 1690 cum viginti quattuor novis missionariis iterum proficiscitur. Conversio principis Thadiya Thevar, qui uxores supernumerarias dimittit, inter quas neptem regis Ramnadensis Raghunatha Kilavan Sethupathi, persecutionem excitat: cum catechistis suis comprehensus, Ioannes de Britto Oriyur die 4 februarii 1693 capite plectitur. Anno 1853 beatus declaratus, anno 1947 in sanctorum numerum refertur.