Effigies: Sanctus Felix III

Felix PP. III

Sanctus Felix III

Papa, Gregorii Magni atavus

Nobilis Romanus, viduus et pater familias, papa ab anno 483 ad 492, Acacium patriarcham Constantinopolitanum excommunicavit, schisma triginta quinque annorum aperiens ut fidem Chalcedonensem tueretur.

Romanus e familia senatoria, filius presbyteri Felicis nomine, uxorem duxerat antequam in clerum adscriberetur et liberos habuit; sanctus Gregorius Magnus eum inter maiores suos numerat: «atavus meus Felix». Presbyter tituli Fasciolae, die 13 Martii anni 483 papa electus est, cum Zeno imperator et Acacius patriarcha Henoticum nuper promulgassent, formulam concordiae quae de Concilio Chalcedonensi tacebat.

Felix legatos Constantinopolim mittit; qui, vel corrupti vel coacti, cum monophysitis communicant. Papa tunc synodum cogit quae eos deponit et die 28 Iulii anni 484 Acacium excommunicat: hoc est initium schismatis Acaciani, quod nonnisi anno 519 sub Hormisda finem habuit. Curam quoque Africae gerit, ubi Vandali catholicos persequuntur, et reconciliationem eorum qui lapsi erant ordinat. Die 1 Martii anni 492 mortuus, ad Sanctum Paulum extra Muros, prope suos, sepultus est.