
Eligius Noviomensis
Sanctus Eligius Noviomensis
Aurifex, episcopus Noviomensis
Aurifex Lemovicensis Dagoberti regis consiliarius factus, deinde episcopus Noviomensis et Tornacensis, Flandriam evangelizavit.
Circa annum 588 Captiliaci prope Lemovices natus, Eligius artem aurifabrilem in officina monetali Lemovicensi didicit, deinde Lutetiam petiit. A Chlothario II iussus solium aureum fabricare, ex metallo accepto duo confecit, probitatis argumentum quod ei regis fiduciam conciliavit. Monetarius, deinde Dagoberti I consiliarius, anno 636 deditionem regis Britonum Iudicaelis obtinuit. Reditus suos redimendis servis impendit et anno 632 abbatiam Solemniacensem condidit, deinde Lutetiae monasterium feminarum sanctae Aureae commissum.
Post mortem Dagoberti aulam cum amico Audoeno, futuro episcopo Rotomagensi, reliquit, sacerdos ordinatus est et anno 641 sedem Noviomensem et Tornacensem accepit, ingentem dioecesim usque Gandavum et Cortracum patentem. Ibi Flandriam adhuc magna ex parte paganam peragravit, contra superstitiones praedicavit, cuius rei unus ex sermonibus eius vestigium servat, et monasteria condidit, dum vitae Ecclesiae Francicae interest, praesertim concilio Cabillonensi. Corpus sancti Quintini invenit et anno 654 corpus sancti Fursei Peronam transtulit.
Noviomi die 1 Decembris anni 660 obiit; regina Balthildis, ad eum accurrens, sero advenit. Noviomi sepultus est, et reliquiae eius medio aevo pluries translatae sunt. Vita eius, a sancto Audoeno conscripta, memoriam eius fixit. Patronus aurificum deinde omnium artium metalli et equorum, in Gallia et Belgica admodum popularis mansit, et cantilena «De bono rege Dagoberto» multo post eum personam familiarem fecit.









