Effigies: Sanctus Edmundus Campion

Sanctus Edmundus Campion

Iesuita, martyr et controversiarum scriptor

Academicus Oxoniensis praeclarus Iesuita factus, anno 1580 in Angliam praedicaturus rediit, Consilium Secretum «Provocatione» sua et Decem Rationibus lacessivit et Tyburni anno 1581 supplicio affectus est.

Filius bibliopolae Londiniensis, Edmundus Campion orator suae aetatis Oxonii praeclarissimus fuit, ubi socius collegii Sancti Ioannis erat et anno 1566 Elisabetham reginam excepit. Anno 1564 diaconus Ecclesiae Anglicanae ordinatus, magis magisque tamen dubitavit; anno 1569 Oxonio in Hiberniam discessit, deinde anno 1571 Duacum petiit, ubi cum Ecclesia catholica reconciliatus est.

Pedibus Romam profectus, anno 1573 Societatem Iesu ingressus est, novitiatum Brunae egit et Pragae docuit, ubi sacerdos ordinatus est. Cum Roberto Persons in Angliam missus, Londinii die 24 Iunii anni 1580 mercatoris gemmarum habitu dissimulatus appulit. Eius «Provocatio ad Consilium Secretum», mox «Brag» cognominata, et Decem Rationes, quarum quadringenta exemplaria in subselliis ecclesiae universitatis Oxoniensis die 27 Iunii anni 1581 deposita sunt, magnum motum excitaverunt.

Die 17 Iulii anni 1581 apud Lyford Grange in comitatu Berceriensi comprehensus, in Turri inclusus, interrogatus, bis terve in equuleo tortus, deinde ad quattuor disputationes publicas sine libris coactus est. Ob fictam coniurationem damnatus, Tyburni die 1 Decembris anni 1581 cum Radulpho Sherwin et Alexandro Briant suspensus, evisceratus et in quattuor partes sectus est. Leo XIII eum anno 1886 beatificavit; Paulus VI anno 1970 in Sanctorum numerum rettulit.

Sumptus computatus est, inceptum susceptum; Dei est, ei resisti non potest.
— Provocatio ad Consilium Secretum (1580)