Iuvenis Romanus qui, ut traditio fert, Evangelium Senas attulit ibique primos christianos baptizavit, antequam ad ripas Arbiae anno 304 capite plecteretur; primus urbis patronus est.
Secundum eius Passionem, Ansanus filius est patricii Romani Tranquillini, baptizatus opera matrinae suae Maximae. In persecutione Diocletiani Maxima sub virgis moritur, dum Ansanus per viam Cassiam ad septentrionem fugit. Senas perveniens, ibi praedicat et tot conversos baptizat ut «Senensium baptista» appelletur.
Iussu Lysiae proconsulis comprehensus, ut traditio fert, ignis et olei ferventis tormentum illaesus evadit, deinde die 1 Decembris anni 304 Dofanae, ad ripas Arbiae, capite plectitur. Corpus eius diu in plebana ecclesia Dofanae requiescit, de cuius iurisdictione inter episcopos Senensem et Arretinum acriter disceptatum est; reliquiae deinde in cathedralem Senensem translatae sunt. Patronus principalis urbis et archidioecesis, in «Maestà» Duccii, pro altari maiore cathedralis picta, primus inter Senarum protectores ad pedes throni Virginis genibus flexis conspicitur.









