Effigies: Sanctus Deodatus

Deodatus

Sanctus Deodatus

Episcopus Nivernensis, Sancti Deodati conditor

Episcopus Nivernensis qui, ex traditione, sedem suam pro vita eremitica reliquit et in Vosago monasterium condidit circa quod oppidum Sancti Deodati ortum est.

Deodatus, etiam Dieudonné vel Adeodatus appellatus, ut episcopus Nivernensis circa annum 655 apparet: eius subscriptio inter subscriptiones Concilii Senonensis anni 657 legitur, una cum sanctis Audoeno, Eligio et Farone. Ex narrationibus multo post eius mortem conscriptis, post paucos annos munere suo cedit ut vitam eremiticam agat, primum in Alsatia, ubi traditio eum cum sancto Arbogasto coniungit eique tribuit quod filium sanctae Hunae baptizaverit, deinde in montibus Vosagi.

Dominus quidam vallis Galilaeae ei terras ad ripam Murthae donat, quam donationem Childericus II rex confirmat. Ibi monasterium Iuncturarum condit, sub regula sancti Columbani, deinde sub regula sancti Benedicti positum; monachi confluunt, dum ipse saepe in oratorium suum Sancti Martini, ad radices montis Kemberg, secedit. Caute Martyrologium Romanum tantum dicit eum, postquam episcopus Nivernensis fuerat, «in montem secessisse» ut monasterium conderet; duorum virorum identitas in disputatione manet.

Circa annum 679, die 19 Iunii, moritur; traditio refert eum in bracchiis sancti Hidulfi, vicini Mediani Monasterii conditoris, exspirasse. Oppidum Sancti Deodati circa eius monasterium formatum est eiusque nomen accepit, et dioecesis Sancti Deodati eum patronum habet. Etiam ex traditione ad pluviam impetrandam et contra tempestates invocatur. Eius Vitae, serae, multa legendaria historiae admiscent, ut Christianus Pfister historicus exeunte saeculo XIX ostendit.