Arator Caesaraugustanus a domino suo non christiano, secundum traditionem, occisus, quem legenda caput suum ad sepulcrum martyrum urbis ferentem ostendit.
Martyrologium Romanum simpliciter memorat «Caesaraugustae, sancti Lamberti, martyris», et index eius eum circa saeculum VIII collocat. Secundum traditionem Aragonensem, servus erat qui agros domini non christiani ante portas urbis arabat; cum Christum negare recusasset, in medio labore capite truncatus esse fertur. Legenda eum surgentem ostendit, caput manibus tenentem, et ad locum incedentem ubi martyres Caesaraugustani requiescebant. Haec traditio eum sub Diocletiano, circa annum 304, mortuum faciebat; iam anno 1775 Emmanuel Risco (España Sagrada XXX) eum in saeculum VIII, sub dominatione Muslimica, posuit, propter nomen eius Germanicum et silentium Prudentii.
Theca cranii eius in crypta basilicae Sanctae Engratiae, cum reliquiis duodeviginti martyrum, colitur. Patronus agricolarum Aragonensium, etiam vici Miralbueno, ad occidentem Caesaraugustae, cuius paroecia ei dicata est, et oppidi Utebo patronus est.









