Franciscanus Marchianus primis sancti Francisci sociis coniunctus, coquus et eleemosynarum quaestor antequam sacerdos et praedicator fieret, in Floretis ob gratias mysticas apparet.
Circa annum 1237 Offidae, in Marchia, natus, Conradus quindecim annos natus Fratres Minores ingreditur. Ex humilitate studia intermittit et ut coquus, quaestor et ianitor servit; iussu superiorum ea deinde resumit, sacerdos ordinatur et praedicator libenter auditus fit.
Franciscanis strictae regulae paupertati addictis propinquus, fratrem Leonem, sancti Francisci socium, novit et aliquamdiu in monte Alverniae vivit. Floreta plures vitae eius eventus referunt, inter quos apparitionem Virginis quae ei Infantem Iesum in bracchia deposuisse fertur.
Bastiae in Umbria die 12 Decembris 1306 moritur. Pius VII eius cultum anno 1817 confirmat.





