
Conditor scholae monasticae Clonardensis ad Boandum, monachos instituit quos traditio «duodecim apostolos Hiberniae» appellat.
In Lagenia circa finem saeculi V natus, Finnianus, secundum Vitam eius in Codice Salmanticensi servatam, a Fortcherno episcopo Trimensi institutus est, deinde longos annos in Cambria degit, praesertim in monasterio sancti Cadoci apud Llancarfan. Biographi eius addunt commorationem Turonibus, prope sepulcrum sancti Martini, quam historici incertam habent.
In Hiberniam reversus, plura instituta in Lagenia condidit, deinde circa annum 520 Cluain Eraird, Clonardi, ad ripam Boandi consedit. Scientia eius Scripturarum turbam discipulorum allexit; traditio milia numerat et inter eos «duodecim apostolos Hiberniae» refert, in quibus Ciaranus Cluanensis, Columba Ionensis, Brendanus Clonfertensis et Canicus Achadhboensis. Paenitentiale quod nomen eius fert, inter antiquissima Hiberniae, ei tribuitur, sed non certo.
Finnianus anno 549 peste obiit et Clonardi sepultus est. Festum eius die 12 Decembris iam saeculo IX testatum est. Martyrologium Romanum eum salutat ut «patrem et magistrum multitudinis monachorum»; patronus est dioecesis Midensis.




