Effigies: Sanctus Colmanus Lindisfarnensis

Colmanus Lindisfarnensis

Sanctus Colmanus Lindisfarnensis

Episcopus Lindisfarnensis, Inisbofinensis conditor

Monachus Hibernus Hiensis, episcopus Lindisfarnensis in Anglia factus, traditionem Hibernicam in synodo Streaneshalensi defendit, deinde rediit ut monasteria Inisbofinense et Maionense conderet.

Ex occidentali Hibernia oriundus, verisimiliter e Conmaicne Mara, Colmanus in monasterio Hiensi instituitur. Anno 661 sanctis Aidano et Finano succedit ut episcopus Lindisfarnensis, in Northumbria, Ecclesiae a monachis Hiensibus in septentrionali Anglia conditae. Beda Venerabilis paupertatem et simplicitatem vitae horum episcoporum Hibernorum laudat.

Anno 664 rex Oswiu synodum Streaneshalensem congregat ut inter Hiensium et Romanorum consuetudines de die Paschatis et tonsura dirimat. Colmanus traditionem Hibernicam contra Wilfridum defendit; rex parti Romanae accedit. Colmanus tunc sede sua cedit et Northumbriam relinquit cum monachis suis Hibernis et triginta fere monachis Anglis, partem reliquiarum sancti Aidani secum ferens.

Post commorationem in Hii, anno 668 in insula Inisbofin, ante litus Connaciae, consedit. Beda refert Hibernos aestate insulam relinquere et hieme redire ut messes Anglorum participarent: ut contentionibus finem imponeret, Colmanus circa annum 670 in continenti monasterium distinctum pro Anglis condit, in Mag Eo, mox «Mageo Saxonum» appellatum. In Inisbofin moritur, ex annalibus Hibernicis die 8 Augusti 676.