CK✠

Colmanus

Sanctus Colmanus Duacensis

Eremita Burrensis, Duacensis conditor

Eremita in insulis Aranensibus, deinde in Burren, cum cognato suo Guaire rege monasterium Kilmacduagh condidit, quod ut abbas et episcopus rexit.

Filius Duach principis, unde nomen Colmani mac Duach, circa annum 560 in Kiltartan, in australi Galviensi agro, nascitur. In monasterio sancti Endei in Inis Mór, maxima insularum Aranensium, institutus, ibi eremitice vivit et duas ecclesias aedificat. Circa annum 590, maiorem solitudinem quaerens, cum uno famulo Burren, tunc silvosum, petit et ad radices rupis montis Slieve Carran consedit, ubi adhuc eius spelunca, puteus et parvum oratorium ostenduntur.

Cognatus eius Guaire Aidne, rex Connaciae, qui Kinvarae residebat, eremitam invenit eumque rogat ut curam pastoralem Aidne suscipiat. Circa annum 610 Colmanus monasterium Kilmacduagh, «ecclesiam filii Duach», condit, centrum dioecesis quae eius populi territorio respondet, et episcopatum invitus accipit. Die 29 Octobris 632 moritur.

Traditio popularis ei narrationes suavitatis plenas attribuit: convivium regis Guaire mane Paschatis ad eius speluncam mirabiliter delatum, et tres eius socios, gallum qui eum ad officium excitabat, murem qui eum e somno trahebat et muscam quae paginam eius custodiebat. Baculus eius abbatialis, diu ab O'Heyne servatus, in Museo nationali Hiberniae asservatur. Martyrologium Dungallense eum die 2 Februarii celebrat, sed traditio dioecesis diem 29 Octobris retinet, Martyrologii Romani diem.