Effigies: Sanctus Narcissus Hierosolymitanus

Narcissus Hierosolymitanus

Sanctus Narcissus Hierosolymitanus

Episcopus Hierosolymitanus, thaumaturgus centenarius

Tricesimus episcopus Hierosolymitanus secundum Eusebium, ob miraculum vigiliae paschalis celebris, ultra centum annos vixisse fertur et sanctum Alexandrum coadiutorem accepit.

Eusebius Caesariensis, qui saeculo post ex archivis Ecclesiae Hierosolymitanae scribit, ei plura capita dedicat (Historia ecclesiastica V, 12 et 23; VI, 9-11). Episcopus urbis in coloniam Romanam Aeliam Capitolinam conversae, Narcissus circa annum 195 cum Theophilo Caesariensi synodo Palaestinae de Paschatis die praefuit. Nocte quadam vigiliae paschalis, cum oleum lucernis deesset, aquam hauriri iussit, super eam oravit, et diaconi eam in oleum conversam invenerunt.

A tribus hominibus crimine calumniose accusatus, diu in desertum secessit; Ecclesia alios episcopos elegit, deinde eum reversum revocavit. Admodum senex Alexandrum, episcopum Cappadocem, excepit, quem fideles ut eius coadiutorem retinuerunt: primum huius rei exemplum notum. Alexander circa annum 212 scribit Narcissum, centum sedecim annos natum, adhuc secum orare.

7 momenta vitae eius percurrere →