Effigies: Sanctus Altmannus Pataviensis

Altmannus Pataviensis

Sanctus Altmannus Pataviensis

Episcopus Pataviensis, reformator, Gottwicensis conditor

Episcopus Pataviensis, reformationis Gregorianae in Imperio propugnator, ab Henrico IV sede sua pulsus, qui canonicos Gottwicenses instituit ibique requiescit.

Circa annum 1015 ex summa nobilitate Saxonica natus, Altmannus scholam cathedralem Paderbornensem regit, deinde praepositus capituli Aquisgranensis et capellanus imperatoris Henrici III fit. Anno 1065 episcopus Pataviensis creatus, statim cleri sui reformationem aggreditur et communitates canonicorum regularium sub regula sancti Augustini viventium condit: Sancti Nicolai Pataviae anno 1070, deinde Gottwicum, in Austria Inferiore, anno 1083.

In controversia de investituris Gregorio VII sine ulla exceptione adhaeret, eius decreta reformatoria anno 1074 promulgat atque eius vicarius pro Germania fit. A fautoribus Henrici IV Patavia expulsus, ab imperatore anno 1085 depositus, ultimos annos in parte Austriaca dioecesis suae degit, sub tutela marchionis Leopoldi II, quem parti pontificiae conciliaverat. In exsilio, in vico Zeiselmauer, die 8 Augusti anni 1091 moritur et Gottwici sepelitur, ubi eius cultus increvit.