
Christina Vulsiniensis
Sancta Christina Vulsiniensis
Virgo et martyr Vulsiniensis
Iuvenis martyr Vulsiniensis, ad lacum eiusdem nominis, cuius catacumba et basilica anno 1263 celebris miraculi eucharistici, cum institutione festi Corporis Domini coniuncti, theatrum fuerunt.
Vulsiniis, in urbe antiquae Volsiniorum ditionis ad septentrionem Latii, catacumba saeculi IV sepulcrum martyris Christinae servat, cuius cultus ibi antiquissime testatur; basilica super eam inde a medio aevo surgit. Eius tamen historia ab historia Christinae Tyriae obruta est, martyris Orientalis cuius Passio Graeca eadem fere narrat: multi historici putant legendam Orientalem martyri Vulsiniensi adiunctam esse, cuius exsistentia sepulcro eius praestatur.
Secundum hanc Passionem, Christina, filia magistratus pagani nomine Urbani, idola aurea patris sui fregit eorumque fragmenta pauperibus dedit. A patre ipso cruciata, cum mola in collo in lacum proiecta est sed ad litus rediit; tandem sagittis transfixa obiit. Vulsiniis «mysteria» eius supplicia repraesentantia quotannis nocte inter diem 23 et 24 Iulii aguntur.
Anno 1263 sacerdos Bohemus de praesentia reali dubitans Missam in basilica Sanctae Christinae celebravit: secundum traditionem hostia super corporale sanguinem effundere coepit. Urbanus IV papa, tunc Urbeveteri commorans, linteum in eam urbem afferri iussit, ubi in cathedrali ad id custodiendum exstructa adhuc veneratur; traditio hoc miraculum cum bulla anni 1264 coniungit, quae festum Corporis Christi ad universam Ecclesiam extendit.












