
Caelestinus PP. I
Sanctus Caelestinus I
Papa Concilii Ephesini, primus episcopum in Hiberniam misit
Papa et sancti Augustini amicus, Nestorium damnari curavit et Concilium Ephesinum sustinuit, quod Mariam Dei Genetricem proclamavit; Palladium primum episcopum ad christianos Hiberniae misit.
Romanus, filius cuiusdam Prisci, Caelestinus diaconus erat cum sanctus Augustinus ei anno 418 scripsit. Mense Septembri anni 422 nemine obsistente electus, post mortem Augustini, in epistula ad episcopos Galliae (431), memoriam et doctrinam Doctoris Hipponensis defendit. Episcopis antiquas regulas in memoriam revocavit: populum, ut scribit, docendum esse, non sequendum. Eo pontifice Petrus presbyter Illyricus in Aventino basilicam Sanctae Sabinae exstruxit, cuius inscriptio dedicatoria eius nomen adhuc praefert.
A sancto Cyrillo Alexandrino de doctrina Nestorii, episcopi Constantinopolitani, certior factus, qui Mariae titulum Dei Genetricis denegabat, eum in synodo Romana mense Augusto anni 430 damnavit et Cyrillo sententiam exsequendam commisit. Eius legati depositionem Nestorii in Concilio Ephesino anno 431 probaverunt. Eodem anno, secundum chronicon Prosperi Aquitani, Palladium diaconum ordinavit et «ad Scottos in Christum credentes» primum episcopum misit, id est ad christianos Hiberniae; iam anno 429 missionem sancti Germani Autissiodorensis in Britanniam contra Pelagianismum foverat. Traditio Hibernica serior ei etiam missionem sancti Patricii tribuit, de qua ipsius scripta nihil tale dicunt.
Die 27 Iulii anni 432 mortuus, in coemeterio Priscillae, in via Salaria, sepultus est; circa annum 820 Paschalis I papa eius reliquias ad Sanctam Praxedem transtulit.
Docendus est populus, non sequendus.















