
Bruno Signinus
Sanctus Bruno Signinus
Episcopus Signinus, abbas Casinensis
Theologus Pedemontanus a Gregorio VII electus ut fidem eucharisticam contra Berengarium Turonensem defenderet, episcopus Signinus deinde abbas Casinensis fuit et inter optimos reformationis Gregorianae exegetas.
Bruno circa annum 1045 prope Hastam, in Pedemontio, natus est et in monasterio Sancti Perpetui institutus est antequam Bononiae studeret. Canonicus Senis deinde Hastae, Romam petiit, ubi doctrina enituit: in Concilio Lateranensi anni 1079 Gregorius VII ei mandavit ut doctrinam Berengarii Turonensis de Eucharistia refutaret, deinde eodem anno eum episcopum Signinum, in Latio, nominavit.
In certamine de investituris papae fidelis, a comite Signino, Henrici IV fautore, aliquamdiu in carcere detentus est. Anno 1099 Casinum secessit, sed Paschalis II eum legatum in Galliam misit; anno 1107 abbas Casinensis electus, hoc munus cum episcopatu coniunxit. Anno 1111 concessiones a Henrico V imperatore papae extortas acerbe reprehendit, quam ob rem abbatiam relinquere et Signiam redire coactus est.
Ibi die 18 Iulii anni 1123 obiit. Eius commentarii in Scripturam et tractatus contra simoniam (Libellus de symoniacis) inter notabilia sui temporis opera numerantur. Statim a Signinis veneratus, a Lucio III anno 1183 in Sanctorum catalogum relatus est; eius reliquiae in cathedrali Signina requiescunt, cuius patronus est.









