Bruno Bonifatius
Sanctus Bruno Querfurtensis
Episcopus missionarius, martyr apud Prussos
Nobilis Saxo monachus Camaldulensis factus, archiepiscopus missionarius in servitio Boleslai Fortis, cum duodeviginti sociis in finibus Prussiae et Lituaniae capite caesus est.
Circa annum 974 in familia dominorum Querfurtensium, Ottonibus cognata, natus, Bruno in schola cathedrali Magdeburgensi institutus est, capellanus Ottonis III factus, nomen Bonifatii in monasterio Romano Sanctorum Bonifatii et Alexii assumpsit, deinde eremitis sancti Romualdi se adiunxit. Adalberti Pragensis admirator, eius vitam scripsit, necnon vitam Quinque Fratrum martyrum, prima opera litteraria Poloniae dicata.
Anno 1004 archiepiscopus missionarius consecratus, apud Hungaros, deinde apud Pecenegos in finibus Russiae Kioviensis praedicavit, et anno 1005 apud Boleslaum Fortem ducem consedit, quem epistula celeberrima contra Henricum II imperatorem defendit. Ineunte anno 1009 cum duodeviginti sociis ad Prussos evangelizandos profectus est: omnes die 14 Februarii vel 9 Martii trucidati sunt, in finibus Prussiae, Russiae et Lituaniae; solus Wipertus monachus evasit et eorum mortem narravit.
Mature in dioecesi sua natali Halberstadiensi veneratus, etiam in Polonia, in Varmia et Masovia colitur, ubi crux prope Giżycko erecta locum martyrii eius putatum signat. Varmiae et dioecesium Elcensis et Lomzensis patronus est.






