Bertharius Casinensis
Sanctus Bertharius Casinensis
Abbas Casinensis, a Saracenis martyrio coronatus
Monachus doctus origine Langobardus, abbas Casinensis per viginti septem annos, abbatiam contra Saracenorum incursiones munivit et in direptione anni 883 cum monachis suis occisus est.
E nobili familia, verisimiliter Langobarda, ortus, Bertharius peregrinus Casinum venit tempore Bassacii abbatis, ibi habitum induit et anno 856 magistro suo successit. Vir studiosus, carmina, homilias et tractatus de grammatica et medicina composuit et bibliothecam abbatiae locupletavit. Saracenorum incursionibus, quae iam circiter decem annos Terram Sancti Benedicti vastabant, obviam iens, monasterium muris cinxit et ad radices montis oppidum munitum condidit, Eulogimenopolim, «civitatem sancti Benedicti», Casini hodierni originem.
Anno 883 Saraceni ad Lirim considentes abbatiam ceperunt et everterunt. Bertharius, in monasterium subiectum Sancti Salvatoris ad radices montis confugiens, ibi ante altare cum pluribus monachis suis occisus est, die 22 Octobris secundum traditionem; superstites Teanum deinde Capuam se receperunt nec ante medium saeculum X Casinum redierunt. Ut martyr veneratus, eius cultus a Benedicto XIII papa anno 1727 confirmatus est.




