DF✠

Donatus Scotus Faesulanus

Sanctus Donatus Faesulanus

Monachus Hibernus, episcopus Faesulanus

Vir doctus Hibernus Romam peregrinus profectus, a populo Faesulano episcopus electus est, quem per fere quinquaginta annos rexit; Vitam sanctae Brigidae et carmen in Hiberniae laudem composuit.

Circa annum 816 ex Hibernia profectus, Donatus cum discipulo suo Andrea Romam peregrinatur. In reditu Faesulis, nuper direptis, consistit, ubi ex traditione populus in cathedrali congregatus eum circa annum 829 episcopum acclamat. Ecclesiam suam per fere quinquaginta annos regit: anno 850 coronationi Ludovici II imperatoris a Leone IV papa interest, synodo Romanae anni 861 a Nicolao I contra archiepiscopum Ravennatem congregatae adest, et ab imperatore bona impetrat ad dioecesim suam erigendam; Placentiae ecclesiam sanctae Brigidae dicatam condit.

Vir doctus, Vitam sanctae Brigidae Kildariensis et celebre carmen in Hiberniae laudem, Finibus occiduis, scribit; etiam epitaphium suum componit, in quo se «Scottorum sanguine» ortum dicit. Inter annos 874 et 877 moritur. Martyrologium Romanum eum die 22 Octobris commemorat ut episcopum ex Hibernia venientem, «doctrina et pietate clarum»; eius reliquiae ab anno 1817 in cathedrali Faesulana requiescunt.