Effigies: Sanctus Bernardus Tolomei

Bernardus Tolomei

Sanctus Bernardus Tolomei

Conditor Benedictinorum Montis Oliveti

Iurisperitus Senensis in eremo Acconae eremita factus, congregationem Benedictinam Montis Oliveti condidit et, dum peste nigra correptos curat, obiit.

Senis anno 1272 in familia Tolomei natus et Ioannes in baptismo appellatus, iuri studuit et sodalitatem disciplinatorum orationi et caritati deditam ingressus est. Anno 1313 cum duobus nobilibus Senensibus, Patricio Patrizi et Ambrosio Piccolomini, in praedium familiare eremi Acconae, ad meridiem Senarum, secessit ut eremiticam vitam duceret; nomen Bernardi in honorem sancti Bernardi Claraevallensis assumpsit.

Anno 1319 episcopus Aretinus Guido Tarlati eorum communitatem sub regula sancti Benedicti approbavit: sic orta est congregatio Sanctae Mariae Montis Oliveti, cuius abbatia Montis Oliveti Maioris domus princeps est. Bernardus eam diu rexit et arctae coniunctioni monasteriorum Senis, Florentiae et alibi conditorum invigilavit.

Cum pestis nigra anno 1348 Senas invasisset, abbatiam suam reliquit ut aegrotos curaret, et die 20 Augusti eadem lue cum pluribus monachis suis obiit. Innocentius X anno 1644 eius cultum confirmavit et Benedictus XVI die 26 Aprilis anni 2009 eum in Sanctorum numerum rettulit.