Filius comitum Marsorum, in Monte Casino institutus, sub Paschali II cardinalis, ad dioecesim suam natalem in Aprutio regendam rediit, simoniam et clericorum concubinatum impugnavit et pauperibus subsidio fuit.
Berardus anno 1079 in castello Colli di Monte Bove natus est, filius Berardi, comitis Marsorum. Puer canonicis cathedralis Sanctae Sabinae commissus, institutionem in abbatia Casinensi, inter annos circiter 1095 et 1102, perfecit. Paschalis II eum subdiaconum ordinavit et ei regimen provinciae pontificiae Campaniae commisit, ubi cum dominis locorum contendit atque etiam a Petro Columna in carcerem coniectus est.
Romam revocatus, cardinalis creatus est, deinde anno 1109 episcopus Marsorum electus. In dioecesi sua simoniam et Nicolaitismum impugnavit, cleri disciplinam restituit, unitatem territorialem dioecesis reconstituit (1115) et caritate in pauperes eminuit. Die 3 Novembris anni 1130 obiit.
In civitate episcopali Marsorum, hodie San Benedetto dei Marsi, sepultus, anno 1361 Piscinam translatus est, ubi eius reliquiae venerantur. Pius VII anno 1802 eius cultum confirmavit. Martyrologium Romanum eum inter Beatos recenset, sed Marsica eum ut «San Berardo», dioecesis Avezzanensis patronum, celebrat.














