
Benedictus Maurus
Sanctus Benedictus Maurus
Filius servorum Afrorum, frater Franciscalis Panormitanus
In Sicilia e parentibus servis ex Africa oriundis natus, eremita deinde frater coquus apud Franciscales Panormitanos, guardianus sui conventus electus est et inter sanctos Americae Latinae acceptissimos evasit.
Benedictus anno 1526 apud Sanctum Philadelphum, prope Messanam, natus est e Christophoro et Diana, servis origine Afris; eorum dominus, e familia Manasseri, primogenito libertatem promisisse fertur. Pastor, ob cutis colorem saepe derisus, circa vicesimum primum aetatis annum coetui eremitarum regulae sancti Francisci a Hieronymo Lanza condito se adiunxit, cuius tandem superior factus est.
Anno 1562 Pius IV has eremitarum communitates sui iuris dissolvit: Benedictus inter Fratres Minores de Observantia in conventu Sanctae Mariae de Iesu Panormi receptus est, ubi coquus fuit. Frater laicus litterarum expers, anno 1578 tamen conventus guardianus electus est, deinde novitiorum magister; ex tota urbe ad eum consulendum veniebant ob eius sapientiam et sanationum dona. Munere expleto, humiliter ad culinam rediit.
Panormi die 4 Aprilis anni 1589 obiit; corpus eius in Sancta Maria de Iesu requiescit. Eius cultus, anno 1743 confirmatus, mature in Hispania et Lusitania ac deinde in earum coloniis propagatus est, ubi «San Benito» servorum et sodalitatum nigrorum sanctus factus est. Pius VII eum anno 1807 in Sanctorum numerum rettulit; Panormi compatronus est.






