AL✠

Anselmus Lucensis

Sanctus Anselmus Lucensis

Episcopus Lucensis, Mantuae patronus

Alexandri II papae nepos, episcopus Lucensis a clero suo expulsus quod eum reformare voluerat, Mathildis comitissae Canusinae consiliarius factus est et Mantuae obiit, cuius patronus est.

Anselmus circa annum 1036 Mediolani in familia de Badagio nascitur; patruus eius, episcopus Lucensis, anno 1061 papa fit nomine Alexandri II. Gregorius VII eum anno 1073 vicissim episcopum Lucensem nominat. Scrupulosus, Anselmus investituram ab Henrico IV imperatore accipere dubitat et aliquamdiu in monasterium se recipit, antequam iussu pontificis dioecesim suam adeat.

Canonicis cathedralis suae vitam communem imponere vult; illi rebellant et, a factione imperiali adiuti, eum anno 1081 Luca expellunt. Apud Mathildim comitissam Canusinam perfugium invenit, cuius moderator spiritualis fit. Gregorii VII in Langobardia legatus, dioeceses pontifici fideles administrat et magnam collectionem canonicam componit, quae reformationi Gregorianae inservit.

Mantuae die 18 Martii anni 1086 obit. Miracula ad eius sepulcrum relata eum celeriter Sanctum veneratum efficiunt; patronus urbis et dioecesis Mantuanae, in cathedrali requiescit. Luca quoque, sedes eius, cultum ei servat.