Effigies: Sanctus Anselmus Cantuariensis

Anselmus Cantuariensis

Sanctus Anselmus Cantuariensis

Ecclesiae Doctor, scholasticae pater

Augustae Praetoriae natus, monachus deinde abbas Beccensis et archiepiscopus Cantuariensis, rationem fidei reddere studuit et magnam theologiam mediaevalem inauguravit.

Ex nobili familia Augustae Praetoriae ortus, Anselmus circa vicesimum tertium aetatis annum, post dissidium cum patre, vallem suam relinquit. Lanfranci fama allectus, abbatiam Beccensem in Normannia petit, ubi anno 1060 habitum induit, deinde prior et anno 1078 abbas fit. Ibi Monologion et Proslogion scribit, ubi Dei exsistentiam probare proponit ut «id quo maius cogitari nequit».

Anno 1093 archiepiscopus Cantuariensis nominatus, Ecclesiae libertatem contra reges Gulielmum Rufum deinde Henricum I defendit, unde bis in exsilium pellitur; procul a sede sua Cur Deus homo absolvit, meditationem de Incarnationis et Redemptionis mysterio. Cantuariae die 21 Aprilis anni 1109 obit. Clemens XI eum anno 1720 Ecclesiae Doctorem declarat.

Neque enim quaero intelligere ut credam, sed credo ut intelligam.
— Proslogion, cap. 1