Opat Lerins, Porkariusz, został wymordowany wraz z większością swoich mnichów podczas najazdu Saracenów około 732 roku, według tradycji, którą Martyrologium Rzymskie przytacza z ostrożnością.
Założony na początku V wieku przez świętego Honorata klasztor w Lerins, naprzeciw Cannes, wykształcił biskupów i mnichów w całej Galii; pod koniec VII wieku przyjął regułę świętego Benedykta. Na początku VIII wieku wojska muzułmańskie przybyłe z Hiszpanii pustoszyły południe kraju. Według tradycji opat Porkariusz, ostrzeżony o napaści, ukrył we Włoszech najmłodszych zakonników i nowicjuszy, po czym wraz z pozostałymi mnichami czekał na napastników.
Około 732 roku opat i jego towarzysze zostali wymordowani; tradycja mówi o pięciuset ofiarach, liczbie niemożliwej do sprawdzenia. Martyrologium Rzymskie wpisuje ich na 12 sierpnia, zaznaczając, że zostali, „jak się mówi”, zabici przez Saracenów około VIII wieku. Jeden z mnichów, Eleuteriusz, ukryty w grocie, miał przeżyć i odbudować klasztor wraz z zakonnikami, którzy wrócili z Włoch. Kaplica świętego Porkariusza zachowała się na wyspie Saint-Honorat, a przeorat Montverdun w Forez od średniowiecza rości sobie pochodzenie opata i jego relikwie.











