Portret: Błogosławiony Karol Leisner

Błogosławiony Karol Leisner

Kapłan wyświęcony w Dachau

Animator młodzieży katolickiej z Kleve, aresztowany jako diakon w 1939 roku, został potajemnie wyświęcony na kapłana w obozie w Dachau i zmarł na gruźlicę wkrótce po wyzwoleniu.

Urodzony w 1915 roku w Rees i wychowany w Kleve, w Dolnej Nadrenii, Karl Leisner animuje grupy młodzieży katolickiej, organizuje obozy i wędrówki mimo nazistowskich zakazów i zostaje diecezjalnym odpowiedzialnym za młodzież w Münsterze. Bliski ruchowi szensztackiemu, w marcu 1939 roku przyjmuje święcenia diakonatu, lecz gruźlica kieruje go do sanatorium w Sankt Blasien w Schwarzwaldzie.

9 listopada 1939 roku uwaga o nieudanym zamachu na Hitlera, przekazana przez innego pacjenta sanatorium, prowadzi do jego aresztowania. Uwięziony we Fryburgu, potem w Sachsenhausen, w grudniu 1940 roku zostaje przeniesiony do Dachau. 17 grudnia 1944 roku w baraku kapłanów biskup Clermont, Gabriel Piguet, sam deportowany, potajemnie udziela mu święceń kapłańskich; swoją pierwszą i jedyną Mszę odprawia 26 grudnia.

Wyzwolony 4 maja 1945 roku, umierający, gaśnie 12 sierpnia w sanatorium w Planegg koło Monachium. Jan Paweł II beatyfikuje go w Berlinie w 1996 roku, razem z Bernhardem Lichtenbergiem; spoczywa w krypcie męczenników katedry w Xanten.

Błogosław także, Najwyższy, moich nieprzyjaciół!
— Ostatni wiersz jego dziennika, 25 lipca 1945