Okaleczony za wiarę za Maksymina, ten biskup z Górnego Egiptu zasiadał na soborze nicejskim, gdzie cesarz Konstantyn ucałował jego wybite oko.
Mnich, który został biskupem miasta w Górnej Tebaidzie, Pafnucy jest jednym z wyznawców, których Maksymin Daja kazał okaleczyć podczas wielkiego prześladowania: wyłupiono mu prawe oko i przecięto lewe ścięgno podkolanowe, zanim wysłano go do kopalni. Uwolniony w czasie pokoju Kościoła, zasiadał na soborze nicejskim w 325 roku; Rufin i Sokrates donoszą, że Konstantyn często go przyjmował i całował oczodół jego utraconego oka.
Według Sokratesa sprzeciwił się na soborze narzucaniu żonatym duchownym rozstania z żonami, uznając czystość małżeńską za godną szacunku; wartość historyczna tego epizodu jest dyskutowana. Rufin ukazuje go następnie wśród obrońców świętego Atanazego na synodzie w Tyrze w 335 roku.





