Błogosławiony Paweł Manna
Misjonarz w Birmie, założyciel Unii Misyjnej Duchowieństwa
Misjonarz w Birmie, który wrócił chory do Włoch, poświęcił życie budzeniu gorliwości misyjnej duchowieństwa i wiernych i kierował Papieskim Instytutem Misji Zagranicznych.
Urodzony w Avellino 16 stycznia 1872 roku, Paolo Manna studiował filozofię na Gregorianum, a w 1891 roku wstąpił do seminarium Misji Zagranicznych w Mediolanie. Wyświęcony na kapłana w 1894 roku, wyjechał rok później do misji w Toungoo we wschodniej Birmie, gdzie pracował, aż ciężka choroba zmusiła go do powrotu do Włoch w 1907 roku.
Poświęcił się odtąd animacji misyjnej: założył pismo Propaganda Missionaria (1914), w 1916 roku Unię Misyjną Duchowieństwa, przemianowaną na Papieską Unię Misyjną, a następnie Italia Missionaria dla młodzieży (1919), i otworzył w Trentola Ducenta koło Caserty seminarium misyjne dla południowych Włoch. Przełożony generalny instytutu mediolańskiego od 1924 roku, doprowadził w 1926 roku do jego połączenia z seminarium misyjnym w Rzymie, z którego narodził się Papieski Instytut Misji Zagranicznych (PIME). Opowiadał się za zakładaniem Kościołów lokalnych i widział w podziale chrześcijan zgorszenie dla misji; jego dewiza brzmiała „Cały Kościół dla całego świata”.
Zmarł w Neapolu 15 września 1952 roku i spoczywa w Trentola Ducenta. Jan Paweł II beatyfikował go 4 listopada 2001 roku.






