Szlachcianka genueńska nawrócona przez piorunujące doświadczenie miłości Bożej, poświęcała się przez trzydzieści lat w szpitalu Pammatone i pozostawiła słynny Traktat o czyśćcu.
Pochodząca z potężnej rodziny Fieschich, Caterina zostaje wydana w wieku szesnastu lat za Giuliana Adorno, człowieka rozpustnego; przeżywa dziesięć lat smutku i wewnętrznej pustki. 22 marca 1473 roku, podczas spowiedzi, ogarnia ją żywe poznanie miłości Bożej i własnych win, które wywraca jej życie. Jej mąż, zrujnowany, nawraca się z kolei i wstępuje do trzeciego zakonu franciszkańskiego.
Małżonkowie osiedlają się w pobliżu szpitala Pammatone, gdzie Katarzyna opiekuje się chorymi, a następnie zostaje jego dyrektorką; poświęca się tam podczas dżumy w 1493 roku. Jej uczniowie zbierają jej słowa w Traktacie o czyśćcu i w Dialogu, w których opisuje czyściec jako ogień miłości oczyszczający duszę. Umiera w Genui 15 września 1510 roku; Klemens XII kanonizuje ją w 1737 roku.






