Portret: Święty Nicetas Got

Nicetas Gothus

Święty Nicetas Got

Męczennik gocki, spalony na północ od Dunaju

Chrześcijanin gocki wierny symbolowi nicejskiemu, spalony żywcem około 370 roku z rozkazu króla Atanaryka za odmowę oddania czci bożkowi plemienia.

W IV wieku Gotowie osiedleni na północ od dolnego Dunaju, w dzisiejszej Mołdawii i na Wołoszczyźnie, byli jeszcze w większości poganami; część przyjęła Ewangelię, jedni w postaci ariańskiej głoszonej przez Wulfilę, inni w wierze nicejskiej. Nicetas należał do tych ostatnich. Około 370 roku król Atanaryk wywołał prześladowanie, aby sprowadzić swój lud z powrotem do bogów przodków: bożek był obwożony na wozie od namiotu do namiotu, a ci, którzy odmawiali oddania mu czci, byli paleni, często we własnych domostwach.

Nicetas zginął w ten sposób w płomieniach, około 370 roku; jego rodak święty Sabas został utopiony w Buzău w 372 roku, podczas tego samego prześladowania. Jego szczątki zebrano i w 375 roku zawieziono do Mopsuestii w Cylicji, gdzie spisano jego mękę; jego kult dotarł następnie do Konstantynopola, który poświęcił mu kościół. Martyrologium Rzymskie wspomina go 15 września, w dniu tej translacji; Rumuński Kościół prawosławny czci go pod imieniem „Nichita Romanul”.