
Biskup Milewe, około 365 roku obalił schizmę donatystów i bronił powszechności Kościoła w komunii ze stolicą Piotrową; święty Augustyn zalicza go do wielkich doktorów afrykańskich.
Prawie nic nie wiadomo o życiu Optata, biskupa Milewe w Numidii w IV wieku, poza jego dziełem. Około 365–367 roku odpowiedział Parmenianowi, donatystowskiemu biskupowi Kartaginy, traktatem w sześciu księgach, Przeciw Parmenianowi donatyście, który uzupełnił po około dwudziestu latach księgą siódmą. Przedstawia w nim początek schizmy zrodzonej w 312 roku ze sporu o wybór biskupa Cecyliana.
Przeciw Kościołowi zarezerwowanemu dla samych „czystych” Afryki Optat broni Kościoła rozlanego po całym świecie, zjednoczonego komunią ze stolicą Piotrową w Rzymie, i twierdzi, że świętość sakramentów pochodzi od Boga, a nie od szafarza. Święty Augustyn cytuje go wśród autorów, którzy ubogacili Kościół, obok Cypriana i Hilarego, a Fulgencjusz z Ruspe nazywa go „świętym Optatem”. Zmarł przed końcem stulecia. Martyrologium Rzymskie wspomina go 4 czerwca.










