
Kapłan neapolitański, który poświęcił życie nauczaniu i ewangelizacji głuchoniemych i założył dla nich w Lecce Siostry Salezjanki Najświętszych Serc.
Urodzony w Neapolu 27 lipca 1848 roku, Filippo Smaldone od czasów seminarium poświęcał się głuchoniemym, pozbawionym wówczas niemal wszędzie nauki i odsuniętym od sakramentów. Wyświęcony na kapłana w 1871 roku, poznawał metody porozumiewania się z nimi i kontynuował ten apostolat w Neapolu, pełniąc równocześnie posługę wśród chorych.
W 1885 roku osiadł w Lecce, gdzie otworzył instytut dla głuchoniemych i założył zgromadzenie Sióstr Salezjanek Najświętszych Serc, które otworzyło następnie domy w Rzymie, Bari i gdzie indziej oraz przyjmowało także niewidomych i sieroty. Mimo trudności materialnych i sprzeciwów rozwijał swoje dzieło aż do śmierci w Lecce 4 czerwca 1923 roku.
Jan Paweł II beatyfikował go w 1996 roku, a Benedykt XVI kanonizował 15 października 2006 roku. Jego siostry kontynuują jego dzieło wśród głuchych we Włoszech i w kilku innych krajach.












